La Strada

เป็นภาพยนตร์ในปี 1954 ผลงานการกำกับของ Federico Fellini เป็นภาพยนตร์ที่ข้ามผ่านจากNeorealism มาเป็นMagic Realism ลักษณะที่เป็นNeorealism ของเรื่องนี้คือ การใช้ฉากที่เป็นภายนอกเกือบทั้งหมด และฉากภายนอกนั้นก็เป็นหมู่บ้าน หรือทิวทัศน์ทางธรรมชาติ ที่มีอยู่จริง และไม่ได้รับการตกแต่งใดๆ ตัวประกอบก็เป็นชาวบ้านหรือเด็กธรรมดา ไม่ใช่นักแสดง มีการถ่ายภาพที่เรียบง่าย ไม่มีการตัดต่อที่หวือหวา และเป็นเรื่องราวของคนธรรมดา แต่สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้แตกต่างจาก Neorealismเรื่องอื่นๆคือ การใช้นักแสดงมืออาชีพ ไม่ว่าจะเป็น Anthony Quinn, Giulietta Masina และ Richard Baseheart อีกทั้งเรื่องราวนี้ยังมี magicที่เป็นนิทานอยู่ โดยเป็นเรื่องที่คล้ายกับโฉมงามกับเจ้าชายอสูร บวกด้วยตัวตลก

ตัวละครในเรื่องไม่ใช่ชนชั้นแรงงาน แต่เป็นศิลปินแสดงละครสัตว์ ร่อนเร่พเนจรไปเรื่อยๆไร้หลักแหล่ง Zampanoได้ทำการซื้อตัว Gelsominaมาจากแม่ของเธอ เพื่อนำมาแทนที่พี่สาวของเธอที่ตายไประหว่างทาง เธอนั้นเป็นผู้หญิงที่สติไปสมประกอบและรักในธรรมชาติ ต่างจากเขาที่เป็นผู้ชายที่มีนิสัยและอารมณ์เหมือนกับสัตว์ตัวหนึ่ง Zampanoแสดงโชว์จากหมู่บ้านหนึ่งไปอีกหมู่บ้านหนึ่ง โดยโชว์ของเขานั้นจะเป็นการหักโซ่โดยใช้หน้าอก เป็นการบอกว่าตัวละครตัวนี้ เป็นคนที่ไร้ความสามารถ ทำเป็นแต่แสดงความแข็งแกร่งของตน ตรงข้ามกับตัวตลก Zampanoได้สอนให้Gelsominaรู้จักการตีกลองอย่างยากเย็น เพื่อให้เธอมาเป็นตัวตลกในการแสดงของเขา ด้วยนิสัยและหน้าตาที่ดูตลก ทำให้ผู้ชมต่างหลงรักเธอ นอกจากนั้นแล้วเธอก็ยังทำหน้าที่เป็นทาสรับใช้ให้เขาด้วย จนในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหวและหนีไป Gelsominaได้พบกับตัวตลก (The Fool) ที่กำลังไต่เชือกโดยมีปีกติดอยู่ที่ลำตัว แต่เธอเห็นว่าเขานั้นเป็นเหมือนกับเทวดาที่กำลังบินอยู่ เห็นได้ชัดว่าเธอชื่นชมในตัวของตัวตลกมาก และเชื่อในสิ่งที่เขาพูดทุกอย่าง เมื่อตัวตลกพูดว่าก้อนหินทุกก้อนล้วนมีจุดประสงค์ของมัน เธอก็เปรียบเหมือนกับก้อนหินก้อนหนึ่ง จุดประสงค์ของเธอคือต้องอยู่กับZampano เพราะไม่มีใครที่จะสามารถอยู่ร่วมกับเขาได้นอกจากเธอ และเธออาจจะช่วยให้เขามีความรู้สึก ที่เหมือนกับมนุษย์คนอื่นๆขึ้นมาได้ Gelsominaนอกจากจะรักธรรมชาติแล้วยังเป็นคนที่เชื่อในเรื่องศาสนา (เห็นได้จาซีนในโบสถ์ ที่Zampanoจะขโมยของแต่เธอก็พยายามห้ามเขาไว้) ก็เชื่อในสิ่งที่ตัวตลกพูดว่าพระเจ้ากำหนดหน้าที่ของเธอมาเช่นนี้ จึงอยู่กับZampanoต่อไป แต่เมื่อZampanoได้มาเจอกับตัวตลกอีกครั้ง ก็เกิดการทะเลาะกันขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้กลับเกิดอุบัติเหตุ ที่ทำให้ตัวตลกต้องตายไป การตายของตัวตลกทำให้Gelsominaกลายเป็นบ้า จากที่สติไม่สมประกอบอยู่แล้วก็ยิ่งแย่เข้าไปอีก Zampanoจึงตัดสินใจทิ้งเธอไว้ข้างถนนพร้อมกับทรัมเป็ต

การที่Fellini ใช้ตัวละครที่อยู่ในคณะละครสัตว์นั้นเป็นเพราะว่า ตัวของFelliniเองในตอนที่ยังอายุน้อย เคยใช้ชีวิตหลายปีกับคณะละครสัตว์ ทำให้หลงรักในความเรียบง่าย และความรักในธรรมชาติของพวกเขา ในเรื่องนี้ยังมีแง่คิดที่เกี่ยวข้องกับศาสนา โดยเฉพาะศาสนาคริสต์รวมอยู่ด้วย ตามความคิดของFellini ศาสนาคริสต์คือศาสนาแห่งความรัก เป็นความรักของคนที่มีต่อคนอื่นๆที่อยู่รอบข้างด้วย ในภาพยนตร์เรื่องนี้เขาจึงแสดงให้เห็นโลกที่ไร้ความรัก และมีแต่คนที่ใช้ความรักอย่างฟุ่มเฟือยอย่างZampano แต่ในโลกนี้ก็ยังมีคนอย่างGelsomina ที่ให้แต่ความรัก และชีวิตของเธอจะอยู่ได้ก็ด้วยความรัก

ห้าปีต่อมา Zampanoได้รับรู้ว่าGelsominaได้ตายไปแล้ว การตายของเธอดูเหมือนจะเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนทั่วไป เพราะคนทั่วไปต่างมองว่า เธอเป็นเพียงแค่ผู้หญิงที่สติไม่สมประกอบเพียงคนหนึ่ง ไม่มีความสำคัญอะไร แต่มันกลับส่งผลกระทบอย่างมากต่อ Zampano เพราะการาที่Gelsominaได้ตายไปนั้น ทำให้เขาได้รับรู้ว่า เขาไม่เคยเห็นความสำคัญของความรักที่เธอให้มา เขารู้สึกผิดเมื่อสายเกินไป และรู้ว่าชีวิตของเขาที่มีอยู่นั้นอ้างว้างเพียงใด ถ้าเป็นในนิทานโฉมงามกับเจ้าชายอสูร (และตัวตลกอีกตัว) คงจบด้วยความสุข แต่เรื่องนี้เป็น Magic Realism คือนิทานในโลกของความเป็นจริง ที่จบลงด้วยความเศร้าและความตาย Felliniเลือกที่จะใช้ฉากจบของภาพยนตร์ที่ทะเล ซึ่งเป็นที่ๆGelsominaรักเหมือนกับเป็นบ้านของเธอ และZampanoที่นั่งอยู่บนชายหาด ร้องไห้ ในท้ายที่สุด สัตว์ร้ายก็ได้เสียน้ำตาและรู้สึกถึงความเป็นมนุษย์เสียที